Ədəbiyyat, incəsənət və elm xadimi olan hər bir şəxsiyyət öz dövrünün övladıdır. Onun həyata baxışı, düşüncə tərzi, yaşadığı mühitin ab-havasına uyğun olur, amal və istəkləri isə mövcud hadisələrə münasibətdə meydana çıxır. Bu hal hamıdan daha artıq dərəcədə sənət adamlarma, xüsusilə şairlərə aiddir. Böyük söz ustaları hansı mövzuda yazmalarından asılı olmayaraq həmişə müəyyən fikirlərin, ideyaların təbliğatçılarıdır. Onların irəli sürdükləri müddəalar, söylədikləri mülahizələr əsas etibarilə fərdi yaradıcılıq fəaliyyətinin məhsulu sayılır. Həmçinin dövrün, zamanın tələbinə cavab verir, onunla səsləşir. Bu baxımdan Həqiri Təbrizinin dünyagörüşünü öyrənməkdən əvvəl onun dövründə mövcud olmuş ideya cərəyanları haqqında müəyyən təsəvvür əldə etmək lazım gəlir. Şairin varlığa və idraka dair fikirlərini onların zəminində nəzərdən keçirib qiymətləndirmək çox faydalı olar.